Ég er ein þeirra sem ólst upp við að engin væru jól án bóka, og dygði þá ekki bara að fá bók í jólagjöf heldur fengi maður bók í hendur sem maður gæti ekki lagt frá sér heldur læsi allan dag og þá næstu nótt, allt til enda. Stundum gerist þetta en þó ekki alltaf. Mín leið til að finna slíka bók á þessum jólum henti eiginlega fyrir hreina tilviljun. Ég er nefnilega svo lánsöm að eiga fullt af efni í hillunum sem mér hefur verið gefið eða ég keypt á undanförnum árum en ekki haft tíma til að lesa. Núna um jólin nýti ég mér þennan fjársjóð. Bókin sem ég gat ekki lagt frá mér núna heitir Hálf gul sól sem út kom 2007 og er eftir nígeríska rithöfundinn Chimamanda Ngozi Adichie (þýðandi er Ingunn Ásdísardóttir og Bjartur gaf út árið 2008). Bókin er sögð frá sjónahóli þriggja ólíkra persóna, snilldarlega skrifuð og sagan sem sögð er er fögur á köflum þar sem hinu mannlega og breyska eru gerð snilldarleg skil af miklu djúpsæi og skilningi á mannlegri náttúru. Og hún er skelfileg á köflum þar sem mikilli grimmd er lýst en líka þrautseigju, hugrekki, tryggð og ást. Sögusviðið er Biafra á sjöunda áratugnum, skömmu áður og á meðan á grimmu stríðinu á milli Nigeríu og Bíafra stóð. Sjá um bókina og höfund hennar: http://www.halfofayellowsun.com/