Nítjánda öldin skýlir mér fyrir hvunndeginum þessa dagana

Ég veit ekki hvort það er hinn tætingslegi málarekstur samtímans sem veldur því að ég loka núið úti við hvert tækifæri sem gefst og sekk mér ofan í að skoða hvað menn sögðu og gerðu á 19. öld, hér á Íslandi og víðar í Evrópu. Þessi aðferð er fín til að hvíla sig á argaþrasi og áreiti, sem stundum er svo nálægt manni að það tætir dálítið. Gott að eiga sér andlegt skjól í fortíðinni þegar svo leiðis er. Rétt þó að taka fram að þetta er engin öfugsnúin fortíðarþrá, enda hefði ég ekki fyrir nokkra muni viljað vera uppi á 19. öld.

Áramót 2012

Jæja þá er komið nýtt ár. Enn óskrifað blað. Óska öllum farsæls nýs árs og friðar.

Hálf gul sól

Ég er ein þeirra sem ólst upp við að engin væru jól án bóka, og dygði þá ekki bara að fá bók í jólagjöf heldur fengi maður bók í hendur sem maður gæti ekki lagt frá sér heldur læsi allan dag og þá næstu nótt, allt til enda. Stundum gerist þetta en þó ekki alltaf. Mín leið til að finna slíka bók á þessum jólum henti eiginlega fyrir hreina tilviljun. Ég er nefnilega svo lánsöm að eiga fullt af efni í hillunum sem mér hefur verið gefið eða ég keypt á undanförnum árum en ekki haft tíma til að lesa. Núna um jólin nýti ég mér þennan fjársjóð. Bókin sem ég gat ekki lagt frá mér núna heitir Hálf gul sól sem út kom 2007 og er eftir nígeríska rithöfundinn Chimamanda Ngozi Adichie (þýðandi er Ingunn Ásdísardóttir og Bjartur gaf út árið 2008). Bókin er sögð frá sjónahóli þriggja ólíkra persóna, snilldarlega skrifuð og sagan sem sögð er er fögur á köflum þar sem hinu mannlega og breyska eru gerð snilldarleg skil af miklu djúpsæi og skilningi á mannlegri náttúru. Og hún er skelfileg á köflum þar sem mikilli grimmd er lýst en líka þrautseigju, hugrekki, tryggð og ást. Sögusviðið er Biafra á sjöunda áratugnum, skömmu áður og á meðan á grimmu stríðinu á milli Nigeríu og Bíafra stóð. Sjá um bókina og höfund hennar: http://www.halfofayellowsun.com/